Het eindresultaat

Na een paar intensieve maanden ben ik blij een afgewerkt product te kunnen afleveren. Ik wil bij deze graag iedereen bedanken die me te woord gestaan heeft en me geholpen heeft dit orgelpunt te kunnen plaatsen Alex Flore en Michiel Van Poucke van Rawijs en Wijveld. Ellen en Jurgen van de Meesterwroeterij, De Wilde van Sibel en iedere mens die zijn of haar mening gegeven heeft. Hopelijk kunnen jullie ervan genieten. Ik wens ieder veel succes met haar zaak en hoop jullie in de nabije toekomst veel extra leden kunnen verzamelen. Hopelijk tot binnenkort, Siebe

De deuren staan wijd open bij Rawijs

Rawijs is een CSA, opgericht door  Alex en Linda Floré-Boone (voormalige azaleawekers). Op op 15 maart organiseerden ze een infodag om mensen uit de buurt warm te maken voor het concept CSA / zelfplukboerderij.

De passie en het respect voor de natuur maakten het Alex en Linda onmogelijk om in de bloementeelt werkzaam te blijven. De druk die door veilingmeesters werd uitgevoerd op de vorm van de planten zorgde er voor dat het niet langer haalbaar was om op een natuurlijke wijze te telen. Deze ervaring heeft de doorslag gegeven om een nieuwe weg in te slaan en de grote serres een nieuwe bestemming te geven.

“Voor de consument moet een komkommer niet recht zijn maar smakelijk , voor de winkels moet een komkommer recht zijn en in een bakje passen”

Tijdens de infodag sprak ik  een aantal geïnteresseerden en stelde de vraag wat hen aanspreekt aan een CSA-zelfpluktuin.

[soundcloud url=”https://api.soundcloud.com/tracks/139252796″ params=”color=ff5500&auto_play=false&hide_related=false&show_artwork=true” width=”100%” height=”166″ iframe=”true” /]

De Meesterwroeterij: van CSA naar een gemeenschappelijke moestuin

De Meesterwroeterij in Deinze behoort tot een van de meest spraakmakende kleinschalige landbouwinitiatieven in Vlaanderen. Met zo`n 6 families wordt een hectare grond elk jaar heringericht tot levensgrote moestuin.Ellen en Lieven, oprichters van de Meesterwroeterij, sturen de boel en kopen het zaai- en plantgoed aan. Er wordt hier bijgeleerd, geamuseerd en voornamelijk op ecologische wijze groenten geteelt.

De Meesterwroeterij in Deinze was van oorsprong een CSA. In 2009 is ze opgestart met Community Supported Agriculture maar 3 jaar later gingen de boeken uiteindelijk toe: er was te weinig interesse. De Meesterwroeterij heeft zichzelf sindsdien teruggevonden in een nieuwe gedaante. Met een kleine kern van die hards wordt een mooi stuk grond aan de Leie het jaar door samen bewerkt tot een grote moestuin.

Ellen: ` Lieven wou graag een CSA opstarten en ik zag dat wel zitten. We geloven beiden nogal in het heilzame van de natuur. Helaas waren er hier in Deinze te weinig geinterreseerden. We waren gestart met 40 gezinnen maar na 3 jaar hielden we er nog maar 20 van over. Toen hebben we beslist om er een einde aan te maken. We konden er gewoon geen leefbaar inkomen uithalen. Ik denk dat de meeste mensen hier in Deinze gewoon zelf een moestuin hebben`

Vandaag is de Meesterwroeterij een gemeenschapstuin. 6 families mogen de grond gebruiken om er op biologische wijze hun eigen gewassen te kweken. En dankzij de gezamelijke werkdagen ontstaat er hier een amicale sfeer onder de leden. Jurgen Loonens was er bij vanaf de eerste dag en zou deze werkdagen niet meer kunnen missen.

Jurgen: ` Het is mijn manier om even uit het drukke leven te ontsnappen. Het is een zinvolle bezigheid, hier met de grond bezig zijn. Je kunt hier tot uzelf komen en die plantjes zien bloeien, dat is een fantastisch zicht.`

De Meesterwroeterij is open elke zaterdagochtend tijdens de warme maanden. Als u uit de buurt van Deinze bent kun u u als gezin inschrijven bij Lieven en Ellen. Www.facebook.com/DeMeesterWroeterij

Wijveld en boer Michiel

Een kleine introductie lijkt me hier gepast. Wijveld is een CSA, opgestart op gronden gelegen te Destelberg. Zelf beschrijft boer Michiel het als volgt:

“Het Wijveld is een zelfoogstboerderij van groenten, kruiden en kleinfruit. Het is gelegen aan de Kwadenplasstraat in Destelbergen, vlakbij de wijk Westveld in Sint-Amandsberg. Je betaalt aan het begin van het seizoen een vast bedrag en kan hiervoor het hele seizoen zélf groenten komen oogsten op het veld. Zelf oogsten is niet moeilijk. Richtlijnen krijg je via mail en op het veld. Op deze manier haal je superverse, smaakvolle groenten in huis. Je leert weer de seizoenen kennen en kinderen ondervinden dat groenten niet uit de supermarkt komen.

Maar bovenal is dit een prachtig engagement. Je kiest voor biologische landbouw: landbouw met respect voor het milieu, voor onze gezondheid en voor die van de toekomstige generaties!
Respect ook voor de boeren die voor de groenten zorgen. Door vooraf te betalen verzeker je hen van een loon voor het hele seizoen. Zij kunnen zich volop aan het telen van je groenten wijden en hoeven zich geen zorgen te maken over afzet of schommelende marktprijzen. Op deze manier wordt ook het oogstrisico gedeeld. Dat is eerder beperkt in dit systeem: het gaat om meer dan 70 verschillende groenten en kruiden. Gaat er een teelt wat minder, er staan er nog een boel andere klaar.”

Ik sprak met Michiel over de start van Wijveld en de reden waarom hij gekozen heeft om een CSA op te richten. Hoe verhoudt een CSA zich ten opzichte van de andere landbouwsectoren en welke toekomstvisie kan hij ons bieden?

“Ik had nood aan zingeving’

“Kan je het je voorstellen dat het niet langer mogelijk is om lokaal appels te produceren?”

“We leven massaal hoog boven onze levensstandaard, voor niets wat we nu nog produceren wordt er een redelijke prijs betaald”

Een tijdje geleden kwam Michiel in de media met het bericht dat de gronden die hij gebruikt, verkocht worden. De hoge vraagprijs maakt het onmogelijk voor Michiel om de gronden zelf te kopen. Om te voorkomend dat Wijveld een onzekere toekomst tegemoet gaat, heeft hij een biogrondfonds opgericht waarmij hij hoopt het nodige bedrag in te zamelen.

Het biogrondfonds houdt zich bezig met het neutraliseren van grondeigendom. Zij brengen, met de hulp van geldschenkers/leners, de grond onder in een fonds, die hem op zijn beurt verpacht aan biologische boeren. Stopt er een boer, dan zoekt het fonds een andere die het even goed en milieuverantwoord doet. Op deze grond zal dus nooit meer gesproeid, geloosd, gedumpt of gebouwd worden! Een garantie voor nu en voor later, respect voor de bodem en het milieu, respect voor onszelf, onze kinderen en kleinkinderen.

Hieronder vind je enkele links naar het Wijveld in de media:

Dat het beheren van een CSA geen voor de hand liggende zaak is, krijg ik in mijn volgende interview te horen.

En het antwoord is NEEN.

Neen, er zijn ook mensen die de voorkeur geven aan producten die het resultaat zijn van lokale teelt. In tegenstelling tot de boontjes die ons worden gevlogen uit Kenia verkiezen ze aardappelen uit de korte keten.

Meer informatie over korte keten vind je hier!

Meer informatie over korte keten vind je hier!

Korte keten landbouw is landbouw waarbij gestreefd wordt naar zo weinig mogelijk stappen tussen producent en consument.  Het overbruggen van deze afstand zorgt voor een positieve wisselwerking, de consument weet wie zijn product maakt en de producent weet wie zijn producten koopt. De zware impact door de lange transportketen wordt gereduceerd tot een minimale belasting op het milieu aangezien de producten een regionale afzetmarkt hebben en geen kilometers vervoerd moeten worden. Deze positieve invloeden worden nog meer in de hand gewerkt door zelfoogstboerderijen waarbij de klanten eigenhandig de groeten kunnen oogsten.

Een voorbeeld van zo’n zelfoogstboederij is ‘Wijveld’ in Destelbergen, één van de eerste CSA’s in Vlaanderen, opgericht door Michiel Van Poucke.

Ik trok mijn rubberen laarzen aan en ging op pad om meer te weten te komen over de werking van een CSA.

gummistiefel09

Wat is CSA?

Community-supported agriculture (CSA; sometimes known as community-shared agriculture) is an alternative, locally-based economic model of agriculture and food distribution.

of

Gemeenschapslandbouw, een vorm van samenwerking tussen burgers en lokale landbouwers. Burgers betalen jaarlijks een bijdrage om de productiekosten van het landbouwbedrijf te kunnen dekken. In ruil krijgen ze een deel van de opbrengst.

De reden waarom ik gekozen heb om mijn eindwerk te maken rond het thema gemeenschapslandbouw is nl. dat ik zelf groene vingers heb en een jaar geleden gestart ben met een moestuin. Deze kleinschalige activiteit heeft me aan het denken gezet over de herkomst van het voedsel dat we dagelijks in de rekken van de supermarkt terugvinden.

Waar komen deze groenten vandaan en welke weg leggen ze af voordat ze te koop worden aangeboden?

Na een eerste zomer zwoegen, zweten, wieden, zaaien, oogsten en niet te vergeten… proeven ben ik op zoek gegaan naar de verschillende soorten landbouw die vandaag worden uitgeoefend.

De eerste radijs die ik zelf geoogst heb.

De eerste radijs die ik zelf geoogst heb.

Het grootste deel van de groenten die ons worden aangeboden hebben een lange reis achter de rug. Dit alles om ten alle tijde de grootse diversiteit aan te kunnen bieden aan de klant.

Maar stellen alle klanten wel dezelfde eisen? Verkiest iedereen diversiteit en lage prijs boven smaak, kwaliteit en milieubewustheid?